Τα μαθήματα που διδάσκονται στα σχολεία, συνήθως εστιάζουν σε γενικές αρχές, οι οποίες εξηγούν τα φυσικά φαινόμενα. Παρόλα αυτά, οι δάσκαλοι αποσυνδέουν αυτές τις ιδέες από το φυσικό τους πλαίσιο, κυρίως λόγω της πολλής ύλης που πρέπει να καλύψουν σε περιορισμένο χρόνο. Η Φυσική αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Οι καθηγητές διαβάζουν ένα πρόβλημα και έτσι, οι μαθητές μπορεί να μαθαίνουν τον τρόπο για να απαντούν σωστά στις ερωτήσεις, αλλά τι είναι αυτό που μαθαίνουν τελικά; Η μάθηση δεν είναι ουσιαστική, γιατί οι μαθητές αντιλαμβάνονται τις έννοιες μόνο ως αλγοριθμικές διαδικασίες, ξεκομμένες από το φυσικό τους πλαίσιο και έτσι δεν μπορούν να τις συσχετίσουν με φαινόμενα του πραγματικού κόσμου. Ότι συμβαίνει στο περιβάλλον συνδέεται με τη Φυσική. Γιατί, λοιπόν να μη μαθαίνουμε Φυσική μέσα από τον Αθλητισμό, το περπάτημα, την οδήγηση, το παιχνίδι ή οποιαδήποτε άλλη φυσική διαδικασία;
....Most lessons taught in schools focus on general principles or theories that may be used to explain phenomena that we experience. However, teachers and professors remove those ideas from their natural contexts in order to be able to cover the curriculum more efficiently. When they do, they strip those principles of the contextual cues that make them meaningful. Physics courses are a prime example. Teachers read a simplified problem and immediately represent the problem in a formula. Students may learn to get the correct answer, but what are they learning? The students learned to understand the ideas only as algorithmic procedures outside of any context, so they have no idea how to apply the ideas to real-world contexts. Everything physical that occurs in the world involves physics. Why not learn physics through baseball, driving, walking, or virtually any other physical process on earth?
Most contemporary research on learning has shown that learning tasks that are situated in some meaningful real-world task or simulated in some case-based or problembased learning environment are not only better understood and remembered, but also are more consistently transferred to new situations. Rather than abstracting ideas in rules that are memorized and then applied to other canned problems, learning should be embedded in real life, useful contexts for learners to practice using those ideas.
Meaningful Learning with Technology, Jonassen, Howland, Marra, Crismond
Είναι πολύ μεγάλο, σύνθετο αλλά και ουσιαστικό αυτό το ζήτημα που ανοίγεις αγαπητέ Δημήτρη!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕκτός από την απάντηση που δίνεται στο κείμενο ότι δηλαδή είναι μεγάλη η ύλη που πρέπει να καλύψουμε υπάρχει και ένας δεύτερος λόγος κατά τη γνώμη μου. Είναι το γεγονός ότι τα φυσικά φαινόμενα (και όχι μόνο) στην πραγματικότητα είναι πολύ σύνθετα και έχουν πολλές όψεις. Ετσι για να τα μελετήσουμε τα απλοποιούμε, τα "τεμαχίζουμε", δηλαδή εξετάζουμε κάθε φορά την επίδραση ενός μόνο παράγοντα στο φαινόμενο και τα αποσυνδέουμε από τα πραγματικά φαινόμενα. Το λάθος είναι ότι "ξεχνάμε" να επιστρέψουμε στην πραγματικότητα.
Πρόσφατα κυκλοφόρησε η μετάφραση ενός βιβλίου σχετικού με το θέμα αυτό που πιστεύω ότι θα μας βοηθούσε.
Τίτλος: Ουσιαστική μάθηση με την τεχνολογία
Συγγραφείς: David Jonassen - Jane Howland - Rose M. Marra - David Crismond
Θέμα: Εκπαίδευση (γενικά)
Εκδότης: Μέθεξις
Μετάφραση: Βασιλική Μητροπούλου
Επιμέλεια: Νατάσα Γαλάνη
Σελίδες: 288
Ημ. Έκδοσης: 01/04/2011
Η «Ουσιαστική Μάθηση με την Τεχνολογία» παρουσιάζει τους τρόπους με τους οποίους μπορεί να χρησιμοποιηθεί η τεχνολογία για να υποστηρίξει την ουσιαστική μάθηση.
Η έκδοση δομείται πάνω σε διαδικασίες μάθησης όπως έρευνα, ανακάλυψη, γραφή, μοντελοποίηση, οπτικοποίηση, σχεδιασμό, επικοινωνία, δημιουργία κοινοτήτων κ.ά, και κάθε κεφάλαιο περιγράφει αναλυτικά κάποια διαδικασία μάθησης με και όχι από την τεχνολογία, προσφέροντας παραδείγματα με αντίστοιχα λογισμικά.
Το βιβλίο δεν διαπραγματεύεται συγκεκριμένα σχέδια μαθημάτων. Άλλωστε, όπως αναφέρουν και οι συγγραφείς του, «κάτι τέτοιο θα αποτελούσε περισσότερο βιβλίο μαγειρικής». Αναμφισβήτητα πάντως αποτελεί ένα «εργαλείο «στα χέρια των εκπαιδευτικών, προκειμένου να ενθαρρύνουν τους μαθητές τους στην ανάληψη ευθυνών και στην ενεργό συμμετοχή τους στη δόμηση της προσωπικής τους ουσιαστικής μάθησης.
Μανώλη, είναι φοβερό, αλλά το κείμενο που έβαλα είναι από αυτό το βιβλίο, το οποίο μου δάνεισε πριν καιρό η Γεωργία!
ΑπάντησηΔιαγραφήΌντως είναι μεγάλη κουβέντα, αλλά να σου πω την αλήθεια, όταν ήμουνα μαθητής και μετά φοιτητής, πάντα αναρωτιόμουνα γιατί οι καθηγητές Φυσικής (και όχι μόνο), ποτέ δεν συνδέανε τις έννοιες με το φυσικό τους πλαίσιο και με καθημερινά πράγματα. Εγώ προσωπικά πιστεύω ότι είναι απαραίτητο για να καταλάβει ένας μαθητής τη λογική της Φυσικής.
Πάρε για παράδειγμα τα βιβλία που δίνουν εκλαϊκευμένες εξηγήσεις στα φυσικά φαινόμενα (π.χ. "Ο Θείος Αλβέρτος σας απαντά"). Πάρα πολλοί μαθητές και αρκετοί καθηγητές δυσκολεύονται να εξηγήσουν απλά φυσικά φαινόμενα.
ΕΓΩ ΒΕΒΑΙΑ ΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΗΘΕΛΑ ΚΑΠΟΤΕ, ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΦΥΣΙΚΟΣ, ΟΠΟΤΕ ΜΙΛΑΩ ΩΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ, ΟΠΟΤΕ ΚΑΙ Η ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΣΑΦΩΣ ΜΙΚΡΟΤΕΡΗ ΒΑΡΥΤΗΤΑ. ΜΙΛΑΩ ΩΣ ΜΑΘΗΤΗΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ!
Συγνώμη για την καθυστέρηση αλλά μόλις γύρισα από τη μπάλα...
ΑπάντησηΔιαγραφήΔημήτρη, όλοι είμαστε μαθητές ακόμη και στο αντικείμενο της ειδικότητας μας. Ποτέ δεν μπορείς να πεις ότι τα ξέρεις όλα και αλοίμονο αν δεν προσπαθείς να βρεις νέους τρόπους για να προσεγγίσεις τις έννοιες που πρέπει να διδάξεις. Πάντως η σύνδεση της φυσικής με την καθημερινή πραγματικότητα δεν είναι εύκολη υπόθεση δεν διδάσκεται πουθενά οπότε εξαρτάται από την προσέγγιση που θα κάνει κάθε καθηγητής. Κατά πόσο δηλαδή θα ψάξει σε βάθος την ύλη του ώστε να τη κατανοήσει πλήρως πρώτα αυτός και μετά να το μεταφέρει και στους μαθητές του.
Πολύ μεγάλο ενδιαφέρον επίσης έχει και η ιστορία της επιστήμης, πως έγιναν οι διάφορες ανακαλύψεις, ποιες πρακτικές ανάγκες κάλυψαν ποια προλήματα έλυσαν και κάτω από ποιες συνθήκες έγιναν. Οι περισσότεροι τα θεωρούμε όλα αυτά δεδομένα και σαν να ύπήρχαν από πάντα. Μου φαίνεται ότι μοιάζει με παγόβουνο που εμείς βλέπουμε μόνο τη κορυφή του.
Οι Φυσικές έννοιες πάντοτε γίνονται καλύτερα αντιληπτές από τους μαθητές όταν συνδέονται με τον πραγματικό κόσμο που υπάρχει γύρω τους. Η αλήθεια είναι ότι υπάρχει μια προσπάθεια στα σχολικά βιβλία να γίνει κάτι τέτοιο αλλά είναι λίγη.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤα πράγματα εξελίσσονται γύρω μας με τους νόμους της Φυσικής. Μόλις λοιπόν οι μαθητές το αντιληφθούν αυτό, με παραδείγματα, το μάθημα γίνεται πιο ενδιαφέρον και η συμμετοχή τους είναι πιο ουσιαστική. Και κάποιες φορές ο κατακερματισμός και η απλοποίηση που γίνεται στην μελέτη ενός φυσικού φαινομένου βοηθά σε αυτή την κατεύθυνση.
Πιστεύω ότι οι μαθητές χαίρονται να εξηγούν με την Φυσική τόσο στον εαυτό τους όσο και στους άλλους κάτι που παρατηρούν στην καθημερινότητά τους.
Η ιδέα να γίνονται μικρά projects ,ας βάλουμε σε εισαγωγικά τη λέξη, πάνω σε κάτι που θέλουμε να διδάξουμε πριν ή μετά την διδασκαλία και θα είναι τα εργαλεία μας για να κατανοήσουν οι μαθητές αυτό που θέλουμε με βρίσκει ένθερμο υποστηρικτή.